Jakie wyróżniamy rodzaje skóry? Jak określić swój typ cery?

Czym są typy cery?

Typy cery to stała cecha, określająca jak skóra zachowuje się na co dzień – ile produkuje sebum i jak dobrze zatrzymuje wodę. Rodzaj skóry zależy w głównej mierze od naszych genów, ale wpływ na jej stan mają też hormony, dieta, stres czy pielęgnacja. Rodzaje skóry mogą się też zmieniać w ciągu życia.

Jakie wyróżniamy rodzaje skóry?

Rodzaje skóry rozróżniamy głównie na podstawie pracy gruczołów łojowych (ile sebum produkuje skóra) oraz poziomu nawodnienia i reakcji na czynniki zewnętrzne.

Biorąc pod uwagę ten aspekt, wyróżniamy 4 podstawowe rodzaje skóry: cerę normalną, mieszaną, sucha i tłustą.  Dodatkowo wyróżniamy też podtypy skóry, które charakteryzują jej stan, mowa tutaj o cerze wrażliwej, trądzikowej, naczyniowej oraz dojrzałej. 

Podtypy cery często określa się jej problemami. Stan skóry może się zmieniać i nakładać się na jej podstawowy typ. Można mieć np. cerę tłustą i jednocześnie naczyniową albo cerę suchą i wrażliwą.

Podtypy cery często określa się jej problemami. Stan skóry może się zmieniać i nakładać się na jej podstawowy typ.

Można mieć np. cerę tłustą i jednocześnie naczyniową albo cerę suchą i wrażliwą.

W dermatologii i kosmetologii profesjonalnej stosuje się znacznie bardziej szczegółowe systemy, ponieważ ludzka skóra jest zbyt skomplikowana, by móc ją sklasyfikować za pomocą podziału na cztery rodzaje skóry. 

Przykładem tego jest Klasyfikacja Baumanna. Jest to obecnie  najbardziej kompleksowy podział naukowy, stworzony przez dermatolog dr Leslie Baumann. Zamiast szukać jednego ogólnego typu, system ten ocenia skórę na podstawie czterech niezależnych parametrów: Nawilżenia, Wrażliwości, Pigmentacji i  Elastyczności. Przez kombinację tych cech powstaje aż 16 różnych typów cery

Klasyfikacja Fitzpatricka – to z kolei podział, który nie skupia się na sebum czy nawilżeniu, ale na ilości melaniny w skórze i jej reakcji na promieniowanie UV. Wyróżnia się 6 fototypów.

4 podstawowe rodzaje skóry

Na razie skupimy się na  podziale na 4 podstawowe rodzaje skóry klasyfikowane według produkcji sebum. 

• Cera normalna jest idealnie zbalansowana, gładka i promienna, ponieważ nie wykazuje problemów ani z nadmiernym przetłuszczaniem, ani z przesuszeniem. 
• Cera sucha produkuje zbyt mało sebum przez co często jest szorstka, matowa, napięta 
• Cera tłusta charakteryzuje się nadmierną pracą gruczołów łojowych, co skutkuje widocznym błyszczeniem się skóry.
• Cera mieszana łączy cechy dwóch różnych typów, najczęściej objawiając się przetłuszczaniem w strefie T oraz przesuszeniem lub normalnością na  policzkach.

Wyróżniamy 4 rodzaje skóry i 4 podtypy. Teraz po kolei przyjrzyjmy się każdemu typowi cery.

Cera normalna

Cera normalna jest uznawana za najbardziej zrównoważony typ skóry. Oznacza to, że gruczoły łojowe pracują prawidłowo, a ilość wydzielanego sebum nie jest ani zbyt duża, ani zbyt mała. Dzięki temu skóra nie błyszczy się nadmiernie, ale też nie daje silnego uczucia ściągnięcia czy przesuszenia. Jej powierzchnia jest zwykle gładka, miękka i elastyczna, a pory są mało widoczne.

Cera normalna ma dobrze funkcjonującą barierę hydrolipidową, czyli naturalną warstwę ochronną złożoną m.in. z sebum, lipidów naskórkowych i składników wiążących wodę. 

To, co wyróżnia cerę normalną, to dobra równowaga między nawilżeniem a natłuszczeniem. Warstwa rogowa naskórka utrzymuje odpowiedni poziom wody, a transepidermalna utrata wody, czyli TEWL, nie jest nadmiernie nasilona.

Skóra zazwyczaj dobrze toleruje większość kosmetyków, rzadziej reaguje pieczeniem, zaczerwienieniem lub łuszczeniem. Nie oznacza to jednak, że nie wymaga pielęgnacji. Cera normalna również potrzebuje regularnego oczyszczania, nawilżania i ochrony przeciwsłonecznej, aby jak najdłużej zachować dobrą kondycję. 

Czego potrzebuje cera normalna?

Cera normalna potrzebuje przede wszystkim utrzymania równowagi. Jej najważniejszą potrzebą jest profilaktyka: delikatne oczyszczanie, regularne nawilżanie, ochrona antyoksydacyjna i codzienna ochrona przed promieniowaniem UV.

Najlepiej reaguje na lekką, systematyczną pielęgnację, która wzmacnia barierę naskórkową i chroni skórę przed czynnikami zewnętrznymi, takimi jak promieniowanie UV, smog, wiatr czy suche powietrze.

W pielęgnacji cery normalnej dobrze sprawdzają się składniki wspierające naturalne funkcje skóry, takie jak kwas hialuronowy, gliceryna, betaina, pantenol, ceramidy, skwalan, witamina E, niacynamid w niskim stężeniu oraz antyoksydanty. Cera normalna nie potrzebuje agresywnego złuszczania ani ciężkich, obciążających formuł.

Cera tłusta

Cera tłusta charakteryzuje się nadmierną aktywnością gruczołów łojowych, czyli zwiększoną produkcją sebum. Sebum jest naturalnym składnikiem płaszcza hydrolipidowego i pełni ważną funkcję ochronną, ale jego nadmiar może powodować błyszczenie skóry, rozszerzone pory, ziemisty koloryt oraz większą skłonność do powstawania zaskórników.

Najczęściej przetłuszcza się cała twarz, szczególnie czoło, nos i broda, choć u niektórych osób błyszczenie jest widoczne również na policzkach.

Ten typ cery różni się od suchej i normalnej przede wszystkim intensywniejszą pracą gruczołów łojowych oraz większą tendencją do zaburzeń keratynizacji ujść mieszków włosowych.

Jeśli martwe komórki naskórka nie złuszczają się prawidłowo i łączą się z nadmiarem sebum, mogą blokować ujścia gruczołów łojowych. W ten sposób powstają zaskórniki otwarte i zamknięte.

Cera tłusta często bywa bardziej odporna na czynniki zewnętrzne i wolniej wykazuje oznaki starzenia, ale wymaga dobrze zbalansowanej pielęgnacji. Zbyt mocne oczyszczanie i przesuszanie mogą paradoksalnie nasilać problem, dlatego skóra tłusta również potrzebuje nawilżenia, składników regulujących wydzielanie sebum i łagodnego wsparcia bariery naskórkowej. Więcej o tym, jak dbać o tłustą cerę przeczytasz w tekście: Cera tłusta – pielęgnacja krok po kroku. Jak rozpoznać i okiełznać nadmiar sebum?

Czego potrzebuje cera tłusta

Cera tłusta potrzebuje regulacji wydzielania sebum, ale bez nadmiernego przesuszania. Bardzo częstym błędem w pielęgnacji cery tłustej jest stosowanie zbyt mocnych produktów oczyszczających, które naruszają barierę hydrolipidową. Skóra może wtedy produkować jeszcze więcej sebum, a jednocześnie stać się odwodniona i podrażniona.

Ten typ cery potrzebuje lekkich formuł, które nie zapychają porów, ale jednocześnie zapewniają nawilżenie. Dobrze sprawdzają się składniki takie jak niacynamid, cynk, kwas salicylowy, kwas azelainowy, kwasy AHA w rozsądnym stężeniu i lekkie humektanty

Ważne jest również stosowanie lekkiego kremu nawilżającego i ochrony SPF, najlepiej w formule nietłustej, żelowej lub emulsyjnej. Krem SPF powinien być stałym elementem codziennej pielęgnacji niezależnie od rodzaju skóry. Oczywiście najlepiej stosować go rano. O tym, jak powinna wyglądać poranna pielęgnacja przeczytasz w tekście: Poranna i wieczorna pielęgnacja twarzy – w jakiej kolejności stosować kosmetyki

Cera sucha

Cera sucha wyróżnia się niedoborem lipidów i/lub obniżonym poziomem nawilżenia w warstwie rogowej naskórka. W praktyce oznacza to, że skóra może być szorstka, matowa, cienka, mniej elastyczna i bardziej podatna na podrażnienia. Często pojawia się uczucie ściągnięcia, pieczenia, świądu, a czasem także łuszczenie. Suchość może nasilać się po myciu twarzy, w sezonie grzewczym, podczas mrozów, po ekspozycji na słońce albo przy stosowaniu zbyt agresywnych kosmetyków oczyszczających.

Z kosmetologicznego punktu widzenia ważne są tu dwa mechanizmy: osłabiona bariera hydrolipidowa oraz niedobór naturalnego czynnika nawilżającego, czyli NMF. NMF to mieszanina substancji higroskopijnych, m.in. aminokwasów, mocznika i mleczanów, które pomagają wiązać wodę w naskórku.

Kiedy jest ich za mało, skóra szybciej traci wilgoć.

Dodatkowo niedobór lipidów, takich jak ceramidy, cholesterol i kwasy tłuszczowe, sprawia, że bariera naskórkowa staje się mniej szczelna. Cera sucha różni się więc od normalnej przede wszystkim słabszą zdolnością do zatrzymywania wody i mniejszą odpornością na czynniki zewnętrzne.

Czego potrzebuje cera sucha

Cera sucha potrzebuje przede wszystkim odbudowy bariery hydrolipidowej, nawilżenia i ograniczenia transepidermalnej utraty wody, czyli TEWL. Ten typ skóry szybciej traci wodę, staje się szorstka, matowa, mniej elastyczna i bardziej podatna na uczucie ściągnięcia, pieczenia, łuszczenie oraz podrażnienia.

W pielęgnacji cery suchej szczególnie ważne są składniki nawilżające, natłuszczające i regenerujące. Warto szukać takich substancji jak kwas hialuronowy, gliceryna, mocznik w niskich stężeniach, aminokwasy, pantenol, alantoina, ceramidy, witamina E i kwasy tłuszczowe.

Cera sucha nie lubi agresywnego oczyszczania, mocnych detergentów i częstego złuszczania. Najlepiej reaguje na delikatne emulsje, kremowe formuły, produkty odbudowujące barierę naskórkową i kosmetyki, które pozostawiają na skórze ochronny film ograniczający utratę wody.

Cera mieszana

Cera mieszana łączy cechy różnych typów skóry na jednej twarzy. Najczęściej strefa T, czyli czoło, nos i broda, ma cechy cery tłustej: błyszczenie, rozszerzone pory i większą skłonność do zaskórników. Policzki natomiast mogą być normalne, suche, ściągnięte albo bardziej wrażliwe. To właśnie nierównomierna aktywność gruczołów łojowych sprawia, że cera mieszana jest tak charakterystyczna i często trudniejsza w pielęgnacji.

Pod względem kosmetologicznym cera mieszana wymaga innego podejścia niż cera tłusta lub sucha, ponieważ jej potrzeby nie są takie same na całej powierzchni twarzy. W strefie T zwykle potrzebne są składniki regulujące wydzielanie sebum, delikatne złuszczanie i lekkie formuły, które nie obciążają skóry. Na policzkach ważniejsze może być nawilżenie, regeneracja bariery hydrolipidowej i łagodzenie uczucia ściągnięcia. 

Ten typ cery dobrze pokazuje, że skóra nie zawsze mieści się w jednej prostej kategorii. Może jednocześnie produkować zbyt dużo sebum w jednym obszarze i mieć osłabioną barierę naskórkową w innym. Dlatego przy cerze mieszanej najlepiej sprawdza się pielęgnacja zrównoważona, a czasem nawet strefowa.

Pielęgnacja tego typu cery wymaga podejścia strefowego (multimaskingu), ponieważ poszczególne obszary twarzy mają skrajnie odmienne potrzeby biochemiczne – od regulacji sebum po intensywne uzupełnianie lipidów.

Czego potrzebuje cera mieszana

Cera mieszana potrzebuje pielęgnacji zrównoważonej, a często także strefowej. Oznacza to, że różne partie twarzy mogą mieć inne potrzeby. Dlatego cera mieszana nie powinna być pielęgnowana wyłącznie jak cera tłusta ani wyłącznie jak cera sucha.

W strefie T dobrze sprawdzają się składniki regulujące wydzielanie sebum i wspierające oczyszczanie porów, takie jak niacynamid, cynk, kwas salicylowy, kwas azelainowy, lekkie kwasy AHA lub PHA. Na policzkach większe znaczenie mogą mieć składniki nawilżające i wzmacniające barierę, np. kwas hialuronowy, gliceryna, ceramidy, pantenol, beta-glukan, skwalan i alantoina.

Cera mieszana potrzebuje lekkich, ale skutecznych formuł: żeli, emulsji, lekkich kremów i serum, które nie obciążają skóry w strefie T, ale jednocześnie nie przesuszają bardziej delikatnych partii twarzy. Kluczowe jest zachowanie równowagi między regulacją sebum, nawilżeniem i ochroną bariery naskórkowej.

Cera mieszana potrzebuje lekkich, ale skutecznych formuł: żeli, emulsji, lekkich kremów i serum, które nie obciążają skóry w strefie T, ale jednocześnie nie przesuszają bardziej delikatnych partii twarzy. Kluczowe jest zachowanie równowagi między regulacją sebum, nawilżeniem i ochroną bariery naskórkowej.

Co decyduje o typie skóry?

O typie skóry decyduje przede wszystkim to, jak pracują gruczoły łojowe, ile sebum produkuje skóra, jak skutecznie zatrzymuje wodę oraz w jakim stanie jest jej bariera hydrolipidowa. Dlatego podstawowy podział na cerę normalną, suchą, tłustą i mieszaną wynika głównie z równowagi między natłuszczeniem, nawilżeniem i szczelnością bariery naskórkowej.

Sebum – co wpływa na jego wydzielanie?

Rodzaje skóry są powiązane z pracą gruczołów łojowych, to na podstwie tego, jak funkcjonują powstał podstaowy podział klasyfikujący rodzaje skóry, a co wpływa na wydzielanie sebum? Na wydzielanie sebum, czyli łoju produkowanego przez gruczoły łojowe, wpływa kilka czynników. Najważniejsze są hormony, genetyka, wiek, stres, dieta, środowisko i sposób pielęgnacji.

Najsilniej na sebum wpływają androgeny, czyli hormony płciowe, m.in. testosteron i DHT. Pobudzają one gruczoły łojowe do intensywniejszej pracy, dlatego skóra często bardziej się przetłuszcza w okresie dojrzewania, przed miesiączką, przy wahaniach hormonalnych albo przy zaburzeniach hormonalnych.

Genetyka decyduje o tym, jak aktywne są gruczoły łojowe i jaką skóra ma naturalną skłonność do przetłuszczania. Dlatego jedna osoba może mieć cerę tłustą przez większość życia, a inna — nawet przy podobnej pielęgnacji — będzie miała skórę normalną lub suchą.

Na wydzielanie sebum duży wpływa ma również wiek. W okresie dojrzewania wzrost poziomu androgenów zwiększa produkcję sebum, co może sprzyjać powstawaniu zaskórników i trądziku. Z czasem aktywność gruczołów łojowych często spada, dlatego skóra z upływem czasu u wielu osób staje się bardziej sucha.

Na wydzielanie sebum wpływają również czynniki zewnętrzne, takie jak stres, dieta, środowisko oraz pielęgnacja. Stres może nasilać przetłuszczanie skóry. American Academy of Dermatology podaje, że podczas stresu organizm uwalnia hormony, które mogą zwiększać ilość produkowanego łoju, a to z kolei może sprzyjać zatykaniu porów i zaostrzeniu zmian trądzikowych.

Dieta także może mieć wpływ, choć nie działa u wszystkich tak samo. W badaniach najczęściej mówi się o roli diety o wysokim indeksie glikemicznym, dużej ilości cukrów prostych i produktów wysoko przetworzonych, które mogą wpływać na szlaki związane z pracą gruczołów łojowych i stanem zapalnym skóry.

Dieta ma wpływ na stan skóry i nie ma tu wyjątków, wszystkie rodzaje skóry są zleżne od tego, co jemy i jak nawadniamy organizm.

Na produkcję sebum duży wpływ ma również pielęgnacja. Zbyt agresywne oczyszczanie, częste stosowanie mocnych detergentów, kosmetyków zawierajacych alkohol albo nadmiaru kwasów może naruszać barierę naskórkową. Wtedy skóra bywa ściągnięta, podrażniona, a jednocześnie może się bardziej błyszczeć. Przy cerze tłustej ważne jest więc nie tylko „odtłuszczanie”, ale też nawilżanie i łagodne wspieranie bariery skóry.

Pozostałe podtypy skóry

Omówiłam już podstawowe rodzaje skóry, teraz czas na podtypy. Poza podstawowym podziałem na cerę normalną, suchą, tłustą i mieszaną, wyróżnia się także dodatkowe podtypy lub stany skóry. Należą do nich między innymi cera wrażliwa, naczynkowa, trądzikowa i dojrzała. W praktyce kosmetologicznej bardzo ważne jest to, że nie zawsze są one osobnym typem skóry, ale często opisują jej aktualne potrzeby, reakcje lub problemy dermatologiczne.

Oznacza to, że jedna osoba może mieć np. cerę mieszaną i jednocześnie wrażliwą, cerę tłustą z tendencją do trądziku albo cerę suchą i dojrzałą. Dlatego przy doborze pielęgnacji nie wystarczy określić, czy skóra jest sucha czy tłusta. Trzeba także ocenić jej reaktywność, stan bariery hydrolipidowej, skłonność do stanów zapalnych, rumienia, przebarwień, odwodnienia i objawów starzenia.

Cera wrażliwa

Cera wrażliwa to skóra o zwiększonej reaktywności na czynniki zewnętrzne i składniki kosmetyczne. Może reagować pieczeniem, szczypaniem, kłuciem, zaczerwienieniem, uczuciem gorąca, ściągnięciem albo świądem. Objawy często pojawiają się po kontakcie z wodą, detergentami, nowym kosmetykiem, mrozem, wiatrem, słońcem, suchym powietrzem lub gwałtowną zmianą temperatury.

W kosmetologii cera wrażliwa jest często łączona z osłabieniem bariery naskórkowej. Gdy płaszcz hydrolipidowy i lipidy warstwy rogowej są naruszone, zwiększa się transepidermalna utrata wody, czyli TEWL. Skóra traci więcej wilgoci, staje się mniej odporna i łatwiej przepuszcza substancje drażniące. W efekcie może reagować nawet na składniki, które u innych osób są dobrze tolerowane.

Cera wrażliwa potrzebuje przede wszystkim ukojenia, regeneracji i ochrony. W pielęgnacji dobrze sprawdzają się składniki takie jak pantenol, alantoina, beta-glukan, ceramidy, skwalan, ektoina, wąkrota azjatycka, kwas hialuronowy i łagodne emolienty. Lepiej unikać agresywnego oczyszczania, częstego złuszczania, wysokich stężeń kwasów, mocno perfumowanych kosmetyków i zbyt wielu składników aktywnych stosowanych jednocześnie.

Cera naczynkowa

Cera naczynkowa wyróżnia się skłonnością do rumienia, zaczerwienienia i widocznych rozszerzonych naczynek, czyli teleangiektazji. Najczęściej zmiany pojawiają się na policzkach, w okolicy nosa, na brodzie i czasem na dekolcie. Skóra naczynkowa często reaguje zaczerwienieniem na ciepło, mróz, wiatr, alkohol, ostre przyprawy, stres, wysiłek fizyczny czy gorące napoje.

Ten typ skóry jest zwykle cienki, delikatny i reaktywny. Naczynia krwionośne znajdujące się płytko pod powierzchnią skóry łatwo się rozszerzają, a z czasem mogą nie wracać całkowicie do pierwotnego stanu. Początkowo rumień może być przemijający, ale później może się utrwalać. Cera naczynkowa często współwystępuje z cerą wrażliwą, a nieodpowiednia pielęgnacja i brak ochrony przeciwsłonecznej mogą nasilać problem.

W pielęgnacji cery naczynkowej ważne jest łagodzenie, nawilżanie, ochrona bariery hydrolipidowej i wspieranie kondycji naczyń krwionośnych. Warto szukać składników takich jak witamina C w łagodnych formach, witamina K, rutyna, arnika, wyciąg z kasztanowca, wąkrota azjatycka, pantenol, alantoina, ceramidy i kwas hialuronowy. Kluczowa jest także codzienna fotoprotekcja, ponieważ promieniowanie UV może nasilać rumień i osłabiać strukturę skóry.

Cera trądzikowa

Cera trądzikowa to skóra ze skłonnością do powstawania zmian zapalnych i niezapalnych, takich jak zaskórniki otwarte, zaskórniki zamknięte, grudki, krosty, a czasem także bolesne guzki. Najczęściej wiąże się z nadmierną aktywnością gruczołów łojowych, zwiększoną produkcją sebum, zaburzeniami keratynizacji ujść mieszków włosowych i obecnością stanu zapalnego.

W praktyce oznacza to, że sebum i martwe komórki naskórka mogą blokować ujścia mieszków włosowych. W ten sposób powstają mikrozaskórniki, które później mogą przekształcać się w widoczne zmiany skórne. Cera trądzikowa często jest jednocześnie cerą tłustą lub mieszaną, ale nie zawsze. Może być także odwodniona, podrażniona i osłabiona przez zbyt agresywne oczyszczanie lub nadmiar produktów złuszczających.

Ten typ skóry potrzebuje pielęgnacji regulującej, przeciwzapalnej i nawilżającej. Ważna jest równowaga między oczyszczaniem, złuszczaniem, działaniem przeciwzaskórnikowym i odbudową bariery hydrpipidowej.

W pielęgnacji cery trądzikowej często wykorzystuje się kwas salicylowy, kwas azelainowy, niacynamid, cynk, kwasy AHA, retinoidy, zieloną herbatę, beta-glukan i kwas hialuronowy. Przy nasilonym trądziku warto skonsultować się z dermatologiem, ponieważ trądzik jest chorobą skóry i nie zawsze da się go opanować samą pielęgnacją kosmetyczną.

Cera dojrzała

Cera dojrzała to skóra, w której widoczne są naturalne procesy starzenia. Z wiekiem spada produkcja kolagenu, elastyny i kwasu hialuronowego, a odnowa komórkowa zachodzi wolniej. Skóra może stawać się cieńsza, mniej jędrna, bardziej sucha i mniej elastyczna. Pojawiają się zmarszczki, utrata napięcia, przebarwienia, szary koloryt oraz większa skłonność do przesuszenia.

W dermatologii i kosmetologii duże znaczenie ma rozróżnienie między starzeniem wewnątrzpochodnym, czyli związanym z wiekiem i genetyką, a fotostarzeniem, które wynika głównie z ekspozycji na promieniowanie UV. Fotostarzenie może przyspieszać powstawanie zmarszczek, przebarwień, utratę jędrności i nierówną strukturę skóry. Dlatego w pielęgnacji cery dojrzałej ochrona przeciwsłoneczna jest jednym z najważniejszych elementów profilaktyki. Ochrony przed promieniowaniem potrzebują wszystkie rodzaje skóry, ponieważ to ono ma największy wpływ na starzenie się cery, niezależnie od typu.

Cera dojrzała potrzebuje intensywnego nawilżania, odżywiania, ochrony antyoksydacyjnej i składników wspierających odnowę skóry. W pielęgnacji dobrze sprawdzają się kwas hialuronowy, ceramidy, peptydy, retinoidy, witamina C, witamina E, koenzym Q10, aminokwasy, skwalan oraz łagodne kwasy AHA. Ważne jest także wzmacnianie bariery hydrolipidowej, ponieważ skóra dojrzała często łatwiej się przesusza i gorzej zatrzymuje wodę w naskórku.

Jak określić typ cery?

Są różne rodzaje skóry i różne podtypy, jak więc określić, jaka jest Toja skóra?

Określenie typu cery polega na obserwacji tego, jak skóra zachowuje się na co dzień: czy szybko się przetłuszcza, czy jest matowa i ściągnięta, czy błyszczy się tylko w strefie T, czy przez większość czasu pozostaje komfortowa i zrównoważona.

Aby określić jaki typ cery masz, możesz wykorzystać zwykłą obserwację swojej twarzy i tego, jak skóra się zachowuje, ale nie tylko. Rodzaje skóry można też określić za pomocą dotyku, tzw. testu bibułki lub profesjonalnej analizie skóry.

W kolejnym akapicie omówię po kolei sposoby na sprawdzenie, jaki masz typ cery.

Jak poznać, jaki mam typ cery?

Najprostszym sposobem na to, by określić, jaki masz typ cery, jest obserwacja skóry po delikatnym oczyszczeniu twarzy. Umyj twarz łagodnym produktem, osusz ją ręcznikiem i nie nakładaj od razu kremu, serum ani olejku. Po około 30–60 minutach sprawdź, jak zachowuje się skóra.

Jeśli skóra nie błyszczy się nadmiernie, nie jest ściągnięta i ma równomierny koloryt, najprawdopodobniej jest to cera normalna. Taki typ skóry ma zwykle dobrą równowagę między nawilżeniem a wydzielaniem sebum.

Jeśli po oczyszczeniu pojawia się uczucie ściągnięcia, szorstkość, matowość, łuszczenie lub dyskomfort, może to wskazywać na cerę suchą. Skóra sucha często ma osłabioną barierę hydrolipidową i szybciej traci wodę z naskórka.

Jeśli cała twarz dość szybko zaczyna się błyszczeć, szczególnie czoło, nos, broda i policzki, a pory są bardziej widoczne, może to oznaczać cerę tłustą. Ten typ cery charakteryzuje się zwiększoną produkcją sebum i większą skłonnością do zaskórników.

Jeśli przetłuszcza się głównie strefa T, czyli czoło, nos i broda, a policzki pozostają normalne, suche lub bardziej napięte, najprawdopodobniej jest to cera mieszana. W tym przypadku różne partie twarzy mają różne potrzeby pielęgnacyjne.

Pomocny może być także test z bibułką matującą lub cienką chusteczką. Po około godzinie od umycia twarzy przyłóż ją delikatnie do czoła, nosa, brody i policzków. Jeśli ślady sebum są widoczne na całej twarzy, skóra może być tłusta. Jeśli pojawiają się głównie w strefie T, może być mieszana. Jeśli bibułka pozostaje prawie czysta, a skóra jest ściągnięta, może być sucha. Jeśli ślady są minimalne, a skóra wygląda komfortowo, może być normalna.

Jeśli mimo obserwacji trudno określić typ skóry albo cera reaguje pieczeniem, rumieniem, trądzikiem lub silnym przesuszeniem, warto skonsultować się z kosmetologiem lub dermatologiem. Profesjonalna analiza skóry pozwala lepiej rozpoznać nie tylko typ cery, ale także jej aktualny stan i potrzeby. A jak wiesz różne rodzaje skóry piotrzebują odmiennej rutyny pielęgnacyjnej.

Jak widzisz są różne rodzaje skóry